Na een aantal jaar te hebben overgeslagen, deed SGA dit jaar weer mee aan de KNSB beker. De reden dat we niet meededen was dat er geen behoefte was aan verre doordeweekse uitwedstrijden. De eerste 2 rondes worden op regio ingedeeld, dus als we er dan “gewoon” uitvliegen, hoeven we ook geen vervelende uitwedstrijden te spelen.
Na in de eerste ronde te hebben gewonnen van de Damrakkers, mochten we in de tweede ronde tegen de Rode Loper aantreden, tevens uit Utrecht. Dit keer met het vaste team van Henrik, Peter, Bram en ik. Ondanks dat wij een thuiswedstrijd hadden, kon de Rode Loper op geen enkele vrijdag bij ons komen spelen. Na wat gemor gingen wij uiteindelijk toch maar op een woensdagavond bij hen langs. Ook opmerkelijk was dat hun sterspeler, Stehouwer, een kwartier te laat binnen kwam en vervolgens openlijk op zijn telefoon zat achter het bord. Toen Bram daar na een tijdje maar eens wat van zei, bleek dat hij zijn bankpasje kwijt was. Ook zonder bankpasje speelde Stehouwer Bram helaas aardig zoek. Hij heeft natuurlijk wel FM voor zijn naam staan, terwijl Bram aan het dromen is van de CM-titel. Niet omdat hij dat zo’n mooie titel vindt, maar zodat hij een gratis Diamond Membership kan krijgen op chess.com. Accountant in hart en nieren die jongen. Maar zonder grappen: die 2200 zit er in een rap tempo aan te komen als Bram zo doorgaat. De overige 3 borden werden trouwens simpel gewonnen.
In de derde ronde speelden we tegen Tjonger Aa Linde. Waar die vandaan komen? Geen idee, het klinkt in ieder geval Fries. Gelukkig hoefden we ons daar niet druk om te maken, want na enig gesmeek bij de KNSB kregen we eindelijk een thuiswedstrijd. Op papier een redelijk gunstige loting, zeker als je bedenkt dat in dezelfde ronde Paul Keres en Apeldoorn, beide meesterklasse teams, tegen elkaar moesten. Kort samengevat: We wonnen. 4-0. Voor een leuk verslag zie de website van de tegenstander: https://schaakclubheerenveen.nl/beker-succes-stopt-in-amersfoort/
En toen zaten we ineens bij de laatste vier in poule A. De andere overgebleven teams waren: Paul Keres, Groninger Combinatie (beiden Meesterklasse) en Max Euwe (sterke 2e klasser). Het werd de slechtst mogelijke loting met Groningen uit. Ver weg, op een doordeweekse avond en ook nog eens een loeisterke tegenstander.
Op donderdag 26 februari iets voor 18:00 vertrokken wij vanaf station Schothorst. Vrijdag 27 februari iets na 2:00 kwamen wij weer aan op station Schothorst. Overigens waren we allevier gewoon aanwezig vrijdagavond op de club. Dat is echte clubliefde. We kozen voor een iets wat verrassende opstelling door Peter op bord 1 te zetten. Hij mocht daar een IM van zich af proberen te houden. Bram en Henrik mochten dan proberen te winnen op bord 3 en 4, en ik moest maar “gewoon” winnen.
We begonnen goed. Peter speelde een zeer sterke partij tegen IM Eelke de Boer met een rating van bijna 2450. In een Najdorf Siciliaan stond Peter dacht ik zelfs de hele tijd wat beter. Uiteindelijk koos Eelke ervoor om te berusten in zetherhaling in onderstaande stelling. Echter had Eelke in deze stelling Dc6!! kunnen spelen.
Na Pxc6 volgt Pxd3 en wint zwart de dame met rente terug. Wit moet dus dames ruilen, waarna het eindspel verloren is voor wit. Gelukkig mist ook een IM weleens wat en kon Peter een heel mooi half puntje bijschrijven. Bram had het ondertussen zwaar tegen FM Andrii Palchuk.. Na een Catalaanse opening kwam zwart heel snel met h5 h4. Bram verdedigde daar lang goed tegen, maar moest uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen in zijn sterke tegenstander.
Henrik kwam dubieus uit de opening tegen Alef Boer, maar wist zich knap terug te vechten naar minstens een gelijke stelling. Ik had ondertussen een eindspel bereikt met toren en 4 pionnen voor mij en toren en 3 pionnen voor mijn tegenstander, Milan Mostertman. Het was niet helemaal duidelijk of dit eindspel nou remise was of gewonnen voor mij. Rond deze fase kreeg Henrik ook een remiseaanbod. Hij besloot dit gezien de stand af te wijzen. Helaas begon Alef hierna over te nemen en wist hij uiteindelijk van Henrik te winnen. Hiermee was uitschakeling een feit en zat ik voor de kat z’n viool te schaken. Toch wilde ik nog wel even het eindspel uitmelken. Uiteindelijk lukte dit, mede dankzij de tijdnood van mijn tegenstander. 2.5-1.5 is op papier geen slecht resultaat, maar het gevoel dat er meer in had gezeten overheerste wel een beetje.
Toch is de vierde ronde halen een mooi resultaat voor SGA en wie weet schoppen we het volgend seizoen nog wel verder.
