Op 3 april gingen we naar Soest voor de halve finale van de SGS-beker. Voor mij (Arie) was dit speciaal omdat ik weer bij mijn oude club kwam en veel bekende gezichten tegenkwam, en na afloop gingen we nog gezellig een biertje drinken met zijn allen (zowel Soest als Amersfoort).
Dan de wedstrijd. Op bord 3 speelde Henrik zijn favoriete variant van een bepaalde opening, maar hij speelde tegen de ons bekende Gerrit Meine Muis en laat dit nou net ook zijn favoriete opening zijn. Henrik kwam in een moeilijke stelling terecht maar verdedigde nauwkeurig en kwam precies op tijd met de zet e4! om de pionketen van Gerrit te ondermijnen. Daarna ontstond er een remisestelling en werd de vrede getekend.
Als tweede was ik (Arie) klaar. Op mijn achtste zet deed ik voor de vierde maal een zet met hetzelfde stuk, Euwe zegt dat je geen twee zetten met hetzelfde stuk moet doen in de opening, maar vier keer kan natuurlijk wel. Ik viel een pionnetje aan en de meest natuurlijke reactie voor mijn tegenstander was om te rokeren, maar daarop kwam nou net een vervelende combinatie en ik won een pion en een kwaliteit. Mijn tegenstander spartelde nog ruim 30 zetjes door maar ik had geen haast, want wat is er nou leuker dan 30 zetten lang een gewonnen stelling te spelen? Uiteindelijk gaf mijn tegenstander op op zet 45.
We stonden toen 1,5 - 0,5 voor en Tim was nog aan het spelen tegen een tegenstander die ruim 400 elopunten minder heeft dan hijzelf (Rene Molenaar) dus er was al reden voor optimisme. Tim zette zijn tegenstander onder druk en zijn tegenstander werd verleid om f5 te spelen waarna er zwakten op e5 en e6 ontstonden. Hij had ook nog initiatief, zette zijn stukken goed neer en toen zijn tegenstander met nog een paar minuten op de klok een onnauwkeurige zet deed was het snel afgelopen en de wedstrijd dus ook gewonnen.
We hadden eigenlijk verwacht dat Wouter Terlouw op het eerste bord zou zitten maar Soest had besloten tot een enigszins tactische opstelling door hem op twee te zetten. Hij is 16 jaar en bij Soest hoopt men dat hij de opvolger van Daniel Stellwagen zal worden. Momenteel wordt hij getraind door Ivan Sokolov en hij is FM en zou binnen enkele maanden wel eens de IM titel kunnen verwerven. Bram moest het met zwart tegen hem opnemen en het werd inderdaad een zware dobber. Het paard van Bram leek te verdwalen op de damevleugel en de loper van Wouter was ijzersterk. Hij had ook het initiatief en dreigde telkens de torens te verdubbelen op de zevende rij en daarbij ook nog eens -in combinatie met de loper- matdreigingen te creëren. Bram verdedigde het heel secuur en wist de dreigingen van zijn tegenstander te neutraliseren en en passant ook zijn paard weer in het spel te krijgen. Toch bleef Wouter tot het gaatje doorgaan in zijn winstpogingen. Pas toen er een potremise stelling op het bord kwam met ongeveer nog een minuut bedenktijd voor beide spelers accepteerde Wouter uiteindelijk de onvermijdelijke remise.
Een wedstrijd die we naar mijn mening vooral wonnen door de sterke verdedigende prestaties van Henrik en Bram. Na de wedstrijd gingen we dus nog wat nakaarten en kon Tim alsnog wat vluggertjes spelen tegen Wouter.
